نویسنده: مهسا فرهادی کیا

به روایت مادر در این سال‌ها بیش‌ از نیمی از مردم شهرشان در ساحل منتهی به کوچۀ باریک آن‌ها غرق شده بودند. تا جایی که شوکا خبر داشت تعدادشان اما چندتایی بیشتر نبود: حمید پسر مش مرادی که روزگاری عاشق شوکا بود، کارش این بود که با قایق موتوریش مسافرها را روی آب بگرداند و…

کمد حبوبات به پروانه نشسته بود. این شاعرانه‌ترین توصیفی بود که می‌شد از وضعیت آشپزخانۀ آن‌ها کرد. زن و شوهری که انقدر غرق کار بودند که یک روز از خواب بلند شدند و دیدند خانه‌شان پر شده از موجوداتی ریز و پرنده. اگر نخواهیم غلو کنیم، باید اذعان کنیم که روز اول تعدادشان چندان زیاد…

زنجیره ای از وقایع مستقلی که از اواسط یک روز آفتابی در ماه جون آغاز شد، به قدری شگفت آور اما همزمان قانع کننده بود که هرگز باعث نشد کسی در ذات رخ دادنشان تردید کند. برای میم هم مثل بقیه تنها پرسش قابل طرح این بود که «چرا»؟ چرایی که هر روز آن قدر…

اوایل یک روز بهاری در اردیبهشت ماهی در اواخر دهۀ نود شمسی وقتی از آسمان بر سر تهران بلا می بارید و شهر به جانور محتضری می مانست که از پس هر ناله تکانی به خود می داد و بیجان تر از قبل، نزدیک تر به مرگ نیم خیز از جا بر می خاست. زمانی…