کوتاه نگاری‌های شاعرانه

گالری هوم آخرین نمایشگاه خود را به نمایش مجموعه آثار ملیحه محسنی اختصاص داد. این مجموعه با عنوان هایکوگرافی شامل آثاری تصویر‌سازانه از اشعار هایکوی ژاپنی بود که با تکنیک مرکب بر روی مقوای ماکت خلق شده بود. تصاویر در قالبی کاملاً مینی‌مال و در وحدت و انسجامی به سر می‌برند که گاه منجر به تکرار می شود. هنرمند به سراغ موضوع ویژه‌ای رفته است هایکو به عنوان کوتاه‌ترین گونۀ شعری جهان که نوع سنتی آن به صورت 17 هجایی در قالب سه سطر سروده می شد، واجد اندیشۀ ذن بودیسم: تمرکز بر لحظۀ ناب اکنون، احترام به حیات و روشن شدن صحنه‌ای در ذهن است که به شدت خاصیت تصویرسازانه دارد و معمولاً رویدادی از طبیعت را در حالتی کوتاه و منقطع توصیف می‌کند اشعاری از این دست:
قزل‌آلایی بر‌می‌جهد
ابرها می‌آیند و می‌گذرند
در ژرفای رود

خاصیت منقطع این گونۀ شعری در آثار محسنی از طریق تصاویر منفصل و منقطع که با غلتک بر روی مقوا فرم‌های اغلب مستطیلی به خود گرفته اند به تصویر کشیده می‌شود، در حالی‌که بافت‌های شکل گرفته درون این سطوح عناصری نمونه وار از مناظر ژاپنی به ویژه کوه ها را به چشم می آورند. این سطوح به مثابه رود، جاده، یا هر فضای دیگری از طبیعت که در شعر به آن پرداخته شده در کنار عناصری چون انسان، ماهی و پرنده در ابعادی بسیار کوچک اندازه و با قلم مو به شیوه‌ای روان و آزاد و با حداقل میزان بازنمایی حضور دارند: یعنی درست مطابق سنت دیرین نقاشی شرق دور که طبیعت و تقدس آن از طریق احاطۀ آن به لحاظ عظمت و ابعاد بر عنصری مانند انسان به مثابه جزئی از آن به تصویر کشیده می‌شد. خلاء موجود در فضای کل آثار را نیز که از طریق غلبۀ فضای منفی شکل گرفته بود می‌بایست دستاورد دیگری برای این مجموعه به شمار آوریم و غلبۀ سطوح مستطیل شکل تنها موردی بود که منجر به یکنواختی شده بود و تفاوت و تمایز هر اثر را از باقی آثار دشوار می‌کرد. این مجموعه به لحاظ پتانسیل‌های بصری و تکنیکی مجموعه ای درخور توجه بود که تداوم آن مسلماً به دستاوردهای بهتری نیز منجر خواهد شد.