باکس‌های آشنا
«ظاهرِ پنهان» آخرین مجموعه آثار شهلا حسینی در گالری خاک به نمایش درآمد. مجموعه ای تازه از باکس‌های او به همراه چند اثر چیدمان. در این مجموعه حسینی در ادامۀ مجموعه‌ای که سال گذشته در همین گالری برپا کرد یعنی«زمانِ بازیافته» اغلب آثار را در قالب ترکیب موادهایی درون باکس‌های چوبی با ویترین شیشه ای قرار می‌دهد، سبکی که بلافاصله ما را به یاد باکس های مشهور جوزف کرنل هنرمند آمریکایی می‌اندازد: یکی از پیشگامان و طرفداران سبک اسمبلاژ متاثر از منطق سورئالیسم در کنار هم قرار دادن عناصر بی‌ارتباط با یکدیگر. جوزف کرنل در بین دهۀ 1920-30 میلادی با جمع‌آوری اوراق بریده شده و تصویرسازی‌های کتاب‌ها و مجلات قدیمی، مجموعه‌هایی را با موضوعاتی از قبیل: «فلسفۀ طبیعی»، «تاریخ طبیعی»، «ستاره شناسی» و نیز«ابزارها»، در کنار تصاویری با موضوعات: الکتریسیته، مغناطیس و جاذبه و ستاره‌شناسی قرار می‌داد. حسینی نیز در این مجموعه سویۀ نوستالژیک آثارش را به سمت کتب قدیمی فیزیک و مفاهیم مرتبط با آن سوق می‌دهد که از کتاب‌های قدیمی پدرش برجای مانده و وجه زیبایی شناسی مورد علاقۀ هنرمند واقع شده است. پس زمینۀ تخت که عمدتاً برشی از تصویر کتاب یا طراحی دستی این تصاویر است و وجه بعدی که مجسمه‌هایی سه بعدی است که بر قسمت هایی از پس زمینه واقع می شوند ابزارهایی نظیر دستگاه تقطیر، کرۀ زمین، ابزارهای تلفیقی مکانیکی که با استفاده از قطب نما، سیم، فنر شکل گرفته‌اند ، در کنار استخوان های ارگانیک حیوانات و ماکت های کوچک اندازه از انسان که نیروهای فراگیر طبیعت را محیط بر انسان واقع می‌کند. در اثر اینستالیشنی او به خلق پیله هایی از بانداژ می‌پردازد که در آن یادداشت‌های قدیمی خانوادگی قرار گرفته اند و استخوان‌ها و عروسک‌های کوچک که بار نوستالژیک تمام و کمالی را به دوش می‌کشند. این مجموعه علیرغم تاثیر گذاری و زیبایی چنان چه اشاره شد به دلیل تشابه نزدیکی که با آثار کرنل برقرار می‌کند چه به لحاظ ساختار کلی باکس ها چه به لحاظ المان هایی نظیر کپی کتب و تصاویر علمی، کرۀ زمین و استخوان ها و نیز سردیس ها و المان های نمایشگاه قبلی، تصاویری آشنا از آن‌چه پیشتر دیه‌ایم را در مقابل چشمانمان قرار می‌دهند.
